Wrocławski Rynek

     Wrocławski Rynek to średniowieczny plac targowy, który obecnie stanowi centralny punkt strefy pieszej we Wrocławiu. Jest jednym z największych rynków staromiejskich w Europie i wyróżnia się posiadaniem największych ratuszy w Polsce.

     Według Olgierda Czernera, Rynek wrocławski obejmuje cały teren placu wraz z architekturą znajdującą się na jego obszarze oraz zabudową otaczającą plac z czterech stron. Granice Rynku wyznaczają ulice Ofiar Oświęcimskich, Szewska, Igielna i Kiełbaśnicza. Rynek tworzy urbanistyczny kompleks z pobliskim placem Solnym i placem wokół kościoła św. Elżbiety. Do Rynku prowadzi dziesięć ulic: Świdnicka i Oławska na południowo-wschodnim narożniku, Wita Stwosza i Kuźnicza na północno-wschodnim, Odrzańska i św. Mikołaja na północno-zachodnim oraz plac Solny z ulicami Ruską i Gepperta na południowo-zachodnim narożniku. Na pierzei wschodniej znajduje się ulica Kurzy Targ, a na północnej – ulica Więzienna. W pierzei południowej znajduje się Przejście św. Doroty, które przechodzi w Zaułek Jerzego Grotowskiego (dawniej ul. św. Doroty).

     Centralną część Rynku zajmuje blok śródrynkowy, który jest nieco skręcony o 7° w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Składa się on ze Starego Ratusza, Nowego Ratusza oraz otaczających go kamienic. W wewnętrznej części Rynku znajdują się ulice: Przejście Garncarskie, Przejście Żelaźnicze oraz ulica Sukiennice, a także Zaułek Jerzego Grotowskiego. Stary Ratusz, niegdyś siedziba władz miejskich i sądu, został zastąpiony przez Nowy Ratusz w pierwszej połowie XIX wieku. Obecnie Nowy Ratusz jest siedzibą prezydenta Wrocławia i miejscem posiedzeń Rady Miasta.